منقولست و پياپى خواندن پس اگر خلاف اينها كند عمدا نماز باطل باشد و اگر سهوا كند و فاتحه را بعد از سوره خواند سوره را باسر گيرد مادام كه ركوع نكرده باشد و بعد از ركوع بگذرد و نماز را تمام كند و واجب است اموختن اگر خوب نخواند و اگر وقت تنگ باشد انقدر كه ميداند بخواند اگر انرا قران گويند و اگر الحمد نداند از جاى ديگر بخواند به قدر ان و اگر از قران هيچ نداند و وقت تنگ باشد تسبيح و تهليل و تكبير بگويد به قدر قرات و اگر ذكر نيز نداند بعضى گفته‌اند كه به قدر قرات بايستد و اگر تواند به جماعت نماز گذاردن واجب باشد و بعد از ان واجب باشد كه بياموزد و اخرس يعنى كنك در دل ميگذراند و زبانرا ميجنباند و واجب است كه بيكى از قرات هفتگانه خواند بر وجهيكه منقولست و بعضى قراءت ده‌گانه تجويز نموده‌اند نه قرات شاذه را و نه ترجمه را و جائز نيست در نماز سورهء از عزائم و سورهء درازى كه بان وقت فوت شود و خواندن دو سوره بعد از الحمد مگر سورهء و الضّحى و الم نشرح كه حكم يكسوره دارد و همچنين الم تر كيف و لايلاف و بيكى اكتفا نشايد كرد و در واجب بودن بسم اللّه ميانهء اينها خلاف است و اولى انست كه ترك نكند و جائز است كه ترك قرات سوره كند و بسورهء ديگر رود مادام كه از نصف نگذشته باشد الّا سورهء جحد و سورهء توحيد كه ترك قرات اينها جائز نيست مگر از براى نقل بسورهء جمعه و منافقين در جمعه و ظهر جمعه و واجب است بلند خواندن الحمد و سوره در نماز صبح و در دو ركعت اوّل مغرب و عشا اقلّش شنوانيدن كسيست كه پهلوى او باشد و در نماز ظهر و عصر و يكركعت مغرب و دو ركعت اخر عشا اهسته خواند كه خود بشنود نه غير و بر زن بلند خواندن واجب نباشد و جائز است اهسته خواندن كه خود بشنود نه غير و جائز است اهسته خواندن از براى تقيّه و واجب است كه بسم اللّه را بلند گويد گاهيكه قرات بلند بايد خواند و مستحبّ است در جائى كه اهسته بايد خواند و سنّتست در ركعت اوّل پيش از قراة اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم بگويد و قرات باهستگى و پياپى خواند و وقف كند در محلهاى خود و بعد از فاتحه يكنفس ساكت شود و متوجّه قرات شود و در نماز صبح سوره‌هاى دراز همچون سورهء مزّمّل و مدّثّر خواند و در ظهر و عشا سوره‌هاى ميانه همچو سورهء طارق و اعلى و در عصر و مغرب سوره‌هاى كوتاه همچو سورهء نصر و قدر و در نماز جمعه و ظهر و عصر جمعه جمعه و منافقين خواند و در شب جمعه سورهء جمعه و اعلى و روايت كرده‌اند كه در مغرب شب جمعه سورهء جمعه و توحيد و در صبح دوشنبه و پنجشنبه هل اتى و سورهء غاشيه و در نافلهاى نماز روز سورهء كوتاه و اهسته خواند و در نافلهاى شب سورهاى دراز و بلند و در نماز جمعه بلند خواند و در نماز نافله با الحمد سورهء ديگر خواند و بعضى از سوره خواندن جائز است در نافله و سورهء توحيد و جحد در هفت موضع خواند در نافلهء صبح و دو ركعت زوال و دو ركعت اوّل سنّت مغرب و دو ركعت اوّل نماز شب و دو ركعت احرام و نماز صبح كه نزديك بطلوع افتاب شده باشد و دو ركعت طواف و روايت كرده‌اند كه در هر يك از دو ركعت نماز شب سى بار توحيد خواند و در باقى نماز شب سورهاى دراز و حرامست گفتن امين بعد از الحمد و پيش از ان ببلندى